„Dusza nasza wyczekuje Pana,

On jest naszą pomocą i tarczą.

W Nim przeto raduje się nasze serce” 

 (Ps 33, 20-21)

 Adwent to czas przygotowania na przyjście Jezusa. To przyjście połączy ze sobą wszystkie wydarzenia osobiste i wydarzenia całej historii świata. Tak mówi o tym liturgia adwentowa:

„On przez pierwsze przyjście w ludzkiej naturze spełnił Twoje odwieczne postanowienia, a nam otworzył drogę wiecznego zbawienia.

On ponownie przyjdzie w blasku swej chwały, aby nam udzielić obiecanych darów, których czuwając z ufnością oczekujemy.

Jego przepowiadali wszyscy Prorocy, Dziewica Matka oczekiwała z wielką miłością, Jan Chrzciciel zwiastował Jego przyjście i ogłosił Jego obecność wśród ludu. On pozwala nam z radością przygotować się na święta Jego Narodzenia, aby gdy przyjdzie, znalazł nas czuwających na modlitwie i pełnych wdzięczności” (prefacje adwentowe).

Słowo Boże czytane w Adwencie zachęca każdego z nas do radości. Powinniśmy się radować, bo Pan jest z nami.

Radość ta jest zakorzeniona w nadziei na przyjście Chrystusa i powinna wyrażać się w szacunku i uprzejmości względem innych, w łagodności okazywanej bliźnim oraz w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem. Winna wyrażać się także w dziełach podejmowanych na rzecz sprawiedliwości i miłości.

„Serce radosne jest zwyczajnym skutkiem serca płonącego miłością. Darem Ducha Świętego jest uczestnictwo w radości Jezusa żyjącego w duszy. Strzeżmy w naszych sercach radości miłowania Boga i dzielmy się tą radością, kochając się wzajemnie, jak On kocha każdego z nas” (Matka Teresa z Kalkuty).

Ks. Józef Gaweł SCJ, 365 biblijnych zachęt do radości, wyd. Rafael 2008, s. 380-381.

Aby dodać komentarz zaloguj się. Jeśli nie mas konta, załóż je sobie.
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze.

Powered by AkoComment 2.0
Polska adaptacja - &copy Copyright 2004 by PGR Mambo - Zwiastun