"Wspólnota Życia Chrześcijańskiego w Białymstoku powstała w październiku 1982 roku i składała się z liderów Odnowy w Duchu Świętym oraz Ruchu Światło-Życie. Prowadzona była przez Irenę Rybińską i Krystynę Skwarko w oparciu o "Zasady Ogólne" i " Statut Światowej Federacji WŻCh".
W wigilię Zesłania Ducha Świętego w 1984 roku pierwsze cztery osoby składają Przymierze. W tym czasie wspólnota liczy 14 osób. W uroczystość Chrystusa Króla kolejnych pięć osób składa Przymierze.
Spotkanie Wspólnoty z ks.arcybiskupem Edwardem Kisielem w 1988 roku
20.01.1985r. odbyło się spotkanie wspólnoty WŻCh z księdzem biskupem Edwardem Kisielem, który udzielił jej swego błogosławieństwa. W marcu 1985 roku wspólnota dzieli się na dwie grupy. Obie w uroczystość Zwiastowania Pańskiego ofiarują siebie Maryi Niepokalanej; w 1985 tworzy się trzecia grupa WŻCh z członków Odnowy w Duchu Świętym przy parafii św. Rocha w Białymstoku.23.X.1986 roku białostocką wspólnotę WŻCh odwiedza o. Adam Schulz, asystent kościelny WŻCh w Prowincji Wielkopolsko-Mazowieckiej Towarzystwa Jezusowego. W listopadzie 1986 roku wybrano nowych odpowiedzialnych za wspólnotę lokalną, koordynatorem została Basia Bernacka, animatorem formacji Jola Niwińska. W maju 1988 roku wspólnoty rozeznają swoje imiona: Magnifikat, Samuel, Abraham (prewspólnota) i dwie z nich są zatwierdzone przez Federację Narodową WŻCh.
W środku o.Peter Hans Kolvenbach
15.05.1988r. na spotkaniu wszystkich wspólnot WŻCh w Polsce z ojcem Peterem Hansem Kolvenbachem następuje przedstawienie białostockich wspólnot. W maju 1989 roku wspólnota Samuel przestaje istnieć z powodu zmiany miejsca zamieszkania większości uczestników. W tym czasie odpowiedzialnym z ramienia Kościoła WŻCh staje się ks. proboszcz Stanisław Andrukiewicz. 22.09 1988 animatorem formacji zostaje Jola Żero.9.06 1990 roku w parafii Krzyża Świętego w Grabówce Irena Rybińska jako pierwsza składa Przymierze na całe życie. W styczniu 1991przestaje istnieć wspólnota Abraham, a dwie osoby z niej przechodzą do Magnifikatu. Od 13.09.1991 roku koordynatorem lokalnym jest Jarek Dobrzyński. 26.10. 1991r. zostaje rozeznany podział wspólnoty Magnifikat na wspólnotę Magnifikat I i prewspólnotę Magnifikat II. Przez te lata członkowie wspólnot WŻCh angażowali się w prowadzenie spotkań formacyjnych dla wspólnot Odnowy w Duchu Świętym, Ruchu Światło-Życie, w prowadzenie dni skupienia dla katechetów. Uczestniczyli w grupowych i indywidualnych rekolekcjach według św. Ignacego. Organizowali wspólne wycieczki do lasu i nad wodę dla zregenerowania sił, wyjeżdżali na biwaki i ogniska, aby razem odpoczywać i modlić się. 4 i 5 grudnia 1992 r Wspólnota Białostocka świętowała swoje 10 – lecie. Gościem honorowym był asystent krajowy WŻCh w Polsce – o. Adam Schulz, przybyło też wielu naszych przyjaciół, od których oprócz życzeń otrzymaliśmy księgę do prowadzenia Kroniki.
5 grudnia Jolanta Żero jako druga osoba w Białymstoku złożyła Przymierze stałe.
W lutym 1993 roku powstaje trzecia grupa WŻCh, której animatorem zostaje Katarzyna Masłowska. Od tego też roku przez kilka lat Wspólnota, a właściwie Irenka z pomocą kilku osób, prowadziła bibliotekę przy parafii św. Rocha. Jednocześnie w Kaplicy Akademickiej zorganizowano cykl spotkań otwartych z ciekawymi ludźmi.
20 czerwca 1993r. Krystyna i Jarosław Dobrzyńscy złożyli Przymierze stałe.
W grudniu 1993 r Wspólnota aktywnie włączyła się w przygotowanie Spotkania Ewangelizacyjnego dla miasta pod hasłem „Jezus żyje – Ku wolności wyswobodził na Chrystus”, w kwietniu 1994 w Marsz Wielkanocny ulicami miasta a w czerwcu 94 r. w organizację I Kongresu Ruchów Katolickich w Warszawie.
W październiku 1994 r funkcję koordynatora wspólnoty lokalnej przejął Krzysztof Bernacki a animatora formacji Andrzej Sierocki. Powstała również kolejna grupa WŻCh pod opieką Irenki. Grudzień to tradycyjnie czas kiedy wspólnota włącza się w przygotowania do Spotkania Ewangelizacyjnego w mieście. Ponadto byliśmy członkami założycielami Rady Ruchów Archidiecezji Białostockiej.
W roku 1995 wspólnota organizowała kilka spotkań otwartych: w czerwcu było to spotkanie z o. Adamem Schulzem przewodniczącym Krajowej Rady Ruchów Katolickich, we wrześniu rekolekcje dla studentów Studium Teologicznego, w listopadzie seminarium o rozeznawaniu. W grudniu znów pomagaliśmy w przygotowaniu spotkania ewangelizacyjnego w hali Włókniarza.
3 grudnia 1995 r. Barbara Bernacka złożyła Przymierze stałe.
Rok 1996 zapisał się m.in. zorganizowaniem i przeprowadzeniem rekolekcji ewangelizacyjnych i wyborami nowych odpowiedzialnych. Koordynatorem lokalnym zostaje Elżbieta Czerkacz a animatorem formacji Andrzej Sierocki. W listopadzie powstaje nowa grupa – D.O.M. A koniec roku to jak zwykle spotkanie opłatkowe.
W lutym 1997r. przeżywaliśmy kolejny etap rekolekcji ewangelizacyjnych jako przygotowanie do Wielkiego Jubileuszu. W wielkim poście już po raz trzeci grupa muzyczna WŻCh wspólnie z Odnową w Duchu św. prowadzi wielkopostną adorację Krzyża.
W maju 2 osoby wybrały się do Gdyni na sesję pt.” Dialog jako droga komunikacji”, a w czerwcu razem ze wspólnota krajową byliśmy obecni na spotkaniu z Janem Pawłem II w Kaliszu.
W sierpniu Irenka i Ania pomagały w prowadzeniu rekolekcji ignacjańskich prowadzonych dla osób z Ruchu Odnowy w Duchu św. w Suchowoli. Natomiast młodzi z naszej białostockiej wspólnoty wyjechali w październiku do Lublina spotkać się z innymi młodymi. W listopadzie ponownie braliśmy udział w ewangelizacji w hali Włókniarza, a w grudniu Jarek prowadził spotkanie z posłami zorganizowane przez Radę Ruchów Katolickich.
W 1998 r. świętowaliśmy 15 lecie istnienia WŻCh w Białymstoku. Obok modlitwy dziękczynienia, wykładu o drodze WŻCh obejrzeliśmy występ naszego Kabaretu! Żeby posmakować tą atmosferę poniżej końcowa piosenka pt „WŻCh wszystko wybaczy”;
„WŻCh wszystko wybaczy
Złości, humory i łzy
Bo Adam tak pięknie tłumaczy
Jak w zgodzie z aniołami żyć.
Choćbyś przeklinał w rozpaczy
Że brak ci czasu i sił.
WŻCh wszystko wybaczy
I chce abyś sobą był”
Fragmenty Kroniki Wspólnoty